ریزش مو بعد از زایمان یکی از پدیده های طبیعی و موقتی است که بسیاری از مادران تجربه می کنند. این ریزش معمولاً بین دو تا چهار ماه پس از زایمان شروع می شود و می تواند تا حدود یک سال ادامه داشته باشد. دلیل اصلی آن تغییرات ناگهانی در سطح هورمون ها پس از تولد نوزاد است.
در دوران بارداری، سطح هورمون استروژن در بدن به طور قابل توجهی افزایش می یابد. این هورمون باعث می شود چرخه طبیعی ریزش مو کند شود و موها برای مدت طولانی تری در مرحله رشد باقی بمانند. به همین دلیل، بسیاری از زنان در دوران بارداری موهایی پرپشت تر و براق تر دارند. اما بعد از زایمان، سطح استروژن به سرعت کاهش می یابد و موهایی که در دوران بارداری در مرحله رشد باقی مانده بودند، به طور هم زمان وارد مرحله ریزش می شوند. نتیجه این تغییر ناگهانی، ریزش موی قابل توجه در چند ماه پس از زایمان است.
از سوی دیگر، عوامل دیگری نیز می توانند شدت ریزش مو را بیشتر کنند؛ مانند استرس جسمی و روحی پس از زایمان، کمبود خواب، تغذیه ناکافی، کاهش سطح آهن یا سایر مواد مغذی، و گاهی شیردهی طولانی مدت. در برخی موارد نادر، اختلالات تیروئیدی پس از زایمان نیز می تواند علت ریزش مو باشد و نیاز به بررسی آزمایشگاهی دارد.
خبر خوب این است که این نوع ریزش مو، که به آن ریزش موی پس از زایمان (Postpartum Hair Loss) گفته می شود، معمولاً موقتی است و چرخه رشد مو بهتدریج در حدود ۶ تا ۱۲ ماه پس از زایمان به حالت طبیعی باز میگردد. برای تسریع بهبود، توصیه می شود از رژیم غذایی غنی از پروتئین، آهن، زینک و ویتامین های گروه B استفاده شود، ماساژ ملایم پوست سر انجام گیرد و از درمان های شیمیایی یا حرارتی مو تا حد امکان پرهیز شود. در صورت تداوم ریزش مو بیش از یک سال یا بروز علائم دیگر (مثل خستگی مفرط یا تغییر وزن غیرعادی)، بهتر است به پزشک متخصص پوست یا غدد مراجعه شود.
