در سال های اخیر، پژوهش های متعدد نشان داده اند که شروع زمان مناسب برای ارائه غذای کمکی، وابسته به آماده سازی فیزیکی و روانی کودک و همچنین نیازهای تغذیه ای او است. بر اساس توصیه های سازمان جهانی بهداشت (WHO) و راهنمای تغذیه نوزادان (AAP) در سال ۲۰۲۲، آغاز غذای کمکی در نوزادان سالم معمولاً در سن ۴ تا ۶ ماهگی است. اگرچه ۴ ماهگی حداقل است، اما بیشتر متخصصان به نوزادان ۶ ماهگی و بالاتر توصیه می کنند، زیرا در این دوره نوزاد به طور طبیعی آماده سازی معده، عضلات معده، مهارت گلوغی و تنظیم هورمون های هضم را نشان می دهد.
علامات و نشانه های آماده سازی برای غذای کمکی
۱. توانایی نگه داشتن سر و شانه دار در نشستن کم تراز
۲. کنترل نرمال وزن و قد، بدون کاهش وزن بیش از ۵ ٪ در ۲–۳ ماه
۳. تقویت عضلات گلوغی: نوزاد قادر به بروز نرمی در گلوغی است و می تواند غذا را به داخل شکم هدایت کند
۴. علاقه مندی به غذا: نوزاد به مواد غذایی دیگر (شیر مادر یا شیر خشک) علاقه نشان می دهد، ممکن است به غذاهایی که در دسترس است نگاه کند
۵. وجود عفونت های شایع (مانند سرفه یا سرماخوردگی) نباید در طول زمان آغاز تغذیه کمکی قرار گیرد.
نکات عملی برای شروع غذای کمکی
- اولین غذای کمکی، یک میوه یا سبزی پوره شده (مانند سیب، هلو، هویج، قارچ) است
- میزان اولیه حدود ۱–۲ قاشق غذاخوری در هر وعده، ۲–۳ بار در روز است
- اگر نوزاد به سریع تر رشد کند، می توان مقدار را ۱۰۰ میلی لیتر در روز افزایش داد
- حین اولین وعده، مراقبت از سوزش معده و احتمال سرگیجه را باید رعایت کرد
- بعد از ۱ سالگی، می توان به تدریج غذاهای جامد بافت های گران تر را اضافه کرد، اما همچنان شیر مادر یا شیر خشک همچنان بخش اصلی کالری و پروتئین باشد.
با رعایت این نکات و مراجعه به پزشک متخصص تغذیه، می توانید به صورت ایمن و به موقع غذای کمکی را به نوزاد خود معرفی کنید.
