بعد از قطع قرص های جلوگیری از بارداری (به ویژه قرص های ترکیبی حاوی استروژن و پروژسترون)، بسیاری از زنان با تغییراتی در چرخه قاعدگی خود مواجه می شوند. علت اصلی این مسئله، تطبیق مجدد بدن با وضعیت طبیعی تولید هورمون ها است. زمانی که فرد از قرص استفاده می کند، هورمون های مصنوعی موجود در آن، تخمدان ها را از تخمک گذاری باز می دارند و سطح هورمون های استروژن و پروژسترون را به طور کنترل شده ای ثابت نگه می دارند. با قطع قرص، این تعادل مصنوعی از بین می رود و بدن نیاز دارد تا دوباره سیستم طبیعی ترشح هورمون ها را تنظیم کند.
در چند ماه اول پس از قطع قرص، هیپوتالاموس و هیپوفیز (که نقش اصلی در کنترل تخمک گذاری دارند) ممکن است هنوز در حال بازیابی عملکرد طبیعی خود باشند. در نتیجه، تخمک گذاری ممکن است بهطور منظم اتفاق نیفتد یا حتی برای مدتی متوقف شود. این موضوع باعث می شود فواصل بین پریودها طولانی تر یا کوتاه تر از حد معمول شود، یا خون ریزی ها شدت و مدت متفاوتی داشته باشند.
از سوی دیگر، عوامل فردی مانند سن، شاخص توده بدنی (BMI)، استرس، تغذیه و سابقهی مشکلات هورمونی یا تخمدانی (مثل سندرم تخمدان پلیکیستیک) نیز بر نظم قاعدگی پس از قطع قرص تأثیر دارند. زنانی که پیش از شروع قرص، قاعدگی نامنظمی داشتهاند، معمولاً پس از قطع آن هم مدتی طول می کشد تا چرخه شان به حالت پایدار برسد.
به طور کلی، بازگشت نظم قاعدگی معمولاً بین ۲ تا ۶ ماه پس از قطع قرص طول می کشد. اگر بعد از ۶ ماه هنوز پریود منظم نشده یا کاملاً قطع شده باشد، لازم است به متخصص زنان مراجعه شود تا با بررسی سطح هورمون ها، عملکرد تخمدان و وضعیت تیروئید، علت اصلی مشخص گردد. در اغلب موارد، این نامنظمی موقتی است و با تنظیم طبیعی بدن، چرخه قاعدگی به حالت نرمال باز می گردد.
