بستن شکم بعد از زایمان؛ کمک واقعی یا فقط یک حس موقتی؟
بعد از زایمان، مخصوصاً در هفته های اول، خیلی از مادرها حس می کنند شکمشان هنوز «جمع نشده» و دنبال راهی هستند که بدن سریع تر به حالت قبل برگردد. بستن شکم یا استفاده از شکم بند زایمانی از قدیمی ترین توصیه هاست. از نظر پزشکی، این کار می تواند تا حدی مفید باشد، اما نه به شکلی که گاهی تصور می شود. شکم بند قرار نیست معجزه کند یا چربی های شکم را از بین ببرد، اما می تواند نقش حمایتی داشته باشد.
مهمترین اثر شکم بند، ایجاد حمایت مکانیکی برای عضلات شکم و کمر است. بعد از زایمان، عضلات دیواره شکم کشیده و ضعیف می شوند و در بعضی مادران، فاصله بین عضلات راست شکمی (دیاستاز رکتوس) ایجاد می شود. شکم بند می تواند در هفته های اول احساس ثبات بیشتری به بدن بدهد، فشار روی کمر را کمتر کند و به مادر کمک کند راحت تر بنشیند، راه برود یا نوزاد را بغل کند.
از نظر کاهش درد، به ویژه بعد از سزارین، بستن شکم در بسیاری از خانم ها باعث کمتر شدن کشش روی محل بخیه و احساس امنیت بیشتر هنگام حرکت می شود. این حمایت می تواند باعث شود مادر زودتر به فعالیت های روزمره برگردد. البته باید تأکید کرد که شکمبند جایگزین ترمیم طبیعی بافت ها یا ورزش های بازتوانی نیست و فقط یک ابزار کمکی محسوب می شود.
اما اگر شکمبند خیلی سفت بسته شود یا برای مدت طولانی و بدون وقفه استفاده شود، می تواند نتیجه برعکس بدهد. فشار زیاد ممکن است تنفس را سخت کند، جریان خون را کاهش دهد یا حتی باعث تضعیف بیشتر عضلات شکم شود، چون عضلات «تنبل» می شوند و کمتر درگیر کار طبیعی خودشان خواهند بود. به همین دلیل، استفاده مداوم و شبانه روزی توصیه نمی شود.
برای جمع شدن واقعی شکم بعد از زایمان، عامل اصلی زمان و بازتوانی درست است. رحم به طور طبیعی طی چند هفته کوچک می شود و عضلات شکم هم به مرور قدرتشان را بر می گردانند. تمرینات مخصوص بعد از زایمان، مثل تمرینات تقویت عضلات عمقی شکم و کف لگن، نقش بسیار مهم تری نسبت به شکم بند دارند. معمولاً شروع این تمرینات باید با نظر پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شود.
در مجموع، بستن شکم بعد از زایمان اگر بهدرستی و در زمان مناسب استفاده شود، می تواند کمککننده باشد؛ نه برای لاغری، بلکه برای حمایت، کاهش درد و افزایش حس کنترل بدن. اگر انتظار واقع بینانه داشته باشید و آن را کنار ورزش، تغذیه مناسب و صبر قرار دهید، می تواند بخشی از روند بهبودی باشد، نه راهحل اصلی.
